Daniela Dante per la Giornata mondiale della Poesia 2021

Rimandata di un anno, causa virus, perdurando ancor oggi, abbiamo deciso 

di riunirci in streaming dal 19 al 21 marzo 2021

Ancora fra gli ospiti della Giornata mondiale della Poesia, Daniela Dante ci offre una poesia dalla tematiche femminili (non femministe) ricche di quella che consideriamo la vita della donna ma, fuori da ogni schema che spesso viene narrato, troviamo anche qui le tematiche che accomunano tutti gli ospiti di questa rassegna che (purtroppo) ci vede unti attraverso una antologia e la rete. Forse però è proprio questo che ci aiuterà a diffondere nel tempo lungo, le nostre parole. Un desiderio di fine guerra (ne abbiamo sotto gli occhi almeno cinquanta) e l’Autrice coniuga ai versi a volte teneri, più spesso dolenti, questo desiderio di natura e di quiete, a volte avendo chiaro il paesaggio, altre perdendosi nelle oscurità dei dolori. (b.c.)

Përsëri në mesin e të ftuarve të Ditës Botërore të Poezisë, Daniela Dante na ofron një poezi prej temash femërore (jo feministe) të pasura me atë çka ne e konsiderojmë jetën e grave, por, jashtë çdo skeme që është folur shpesh, ne gjejmë edhe këtu tematikat e përbashkëta të trajtuara nga të gjithë të ftuarit e kësaj panorame që (për fat të keq) na shohin të bashkuar kësaj here përmes një antologjie dhe rrjeti. Por ndoshta kjo është pikërisht ajo që do të na ndihmojë të përhapim fjalët tona për një afat më të gjatë. Një dëshirë për përfundimin e luftës (kemi të paktën pesëdhjetë prej tyre para syve) dhe Autorja ndërthur nganjëherë me vargje të butë, në më të shumtën e rasteve të dhimbshëm, me një dëshirë për natyrën dhe qetësinë, ndonjëherë duke pasur një peizazh të qartë, herë tjetër duke humbur në errësirën e dhimbjes .

Il nome

Il mio nome è donna

il mio nome è - madre

il mio nome è - guerriera

il mio nome è il nome di mille e mille - sciolte nel mare

il mio nome

è nuvola, lucertola, fiore di campo

il mio nome è bambina

culla, tempo, parola

il mio nome è amante,

Eva e strega

cerchio ed angolo acuto

passione che brucia

il mio nome è com-passione

natura di terra

braccia di cielo

The name

My name is woman

My name is mother

My name is warrior

My name is the name of thousands - melted in the sea

My name

is cloud, lizard, wild flower

my name is child

cradle, time, word

My name is lover,

Eve and witch

circle and acute angle

burning passion

My name is compassion

Land nature

Heavens arms

- Woman –

Emri

Emri im është grua

emri im është - nënë

emri im është - luftëtare

emri im është emri i mijërave e mijërave - i tretur në det

Emri im

është re, hardhucë, lule fushe

emri im është voglushe

djep, kohë, fjalë

emri im është dashuri,

Eva dhe magjistare

rreth dhe kënd i ngushtë

pasion që djeg

emri im është pasion- mëshire

natyrë tokësore

krahë qiellor.

Rondini

Sono orfana

così piena di solitudini celesti

che quasi trabocco

anche stamani.

Il canto delle rondini

ha fatto il nido sulla mia spalla.

Swallows

I’m an orphan

So full of celestial loneliness

That I almost overflow

In this morning

The singing of the swallows

Nested on my shoulder

Dallëndyshe

Jam jetime

kaq e mbushur me vetmi qiellore

sa gati nuk u derdha

edhe sot në mëngjes.

Kënga e dallëndysheve

bëri fole mbi supin tim.

Da dove?

Un punto nero, un angolo di fumo,

una stella che brucia,

il vuoto attorno.

Questo sono io:

invisibile

aria che puzza di lontananze,

inutili braccia

lasciate ai fianchi stretti

paludi di memorie

assenze.

Assenze

non faccio parte del paesaggio

non ho più un paesaggio

lascio che la vita mi passi vicina

senza sorrisi

perdo nelle scarpe ogni giorno

un pensiero.

Migrante da dove?

Viaggiatore senza sogni

calpesto nelle nuvole

migliori presagi.

From where?

A dark point, a smoke corner

A burning star

Emptiness around

That’s what I am

Unseen

Air smelling like distances

Useless arms

Let on the narrow hips

Memories marshlands

Absence

Absence

I’m not a part of the landscape

I don’t have a landscape any more

I let my life to pass nearby

Without a smile

In my shoes I lose a thought

Every day.

Migrant from where?

Dreamless wanderer

In the clouds I step on

Better premonitions.

Nga ku?

Një pikë e zezë, një cep tymi,

një yll që digjet,

zbrazëtia përreth.

Kjo jam une:

e padukëshme

ajër që qelb erë largësie,

krahë të kota

të lëshuara mbi vithe të ngushta

këneta kujtimesh

të munguara.

Mungesa

nuk jam pjesë e peizazhit

nuk kam më një peizazh.

lë që jeta të më kalojë pranë

pa buzëqeshje

humb në këpucë çdo ditë

një mendim.

Emigrant nga ku?

Udhëtar pa ëndërr

përmbi re shkel

parandjenjat më të mira

Daniela Dante, (Brescia 1953) si occupa da diversi anni di Teatro, ricoprendo ruoli di attrice e di aiuto regista, portando in scena tematiche di attualità politica e sociale Ha pubblicato Nel soffio del vento, 2012, Legàmi , 2016 e Il posto migliore, 2019). Presente in diverse antologie: Parole in fuga, Lebeg, Teorema del corpo, I colori dell’Anima. È finalista e membro onorario del podguri Klubi Letrar Istog In Kosovo (2017). Nel 2018 e nel 2019 vince rispettivamente il secondo e terzo premio, ad Istog in Kosovo, dedicato a Ibrahim Rugova. Nello stesso anno diventa membro della giuria del primo Concorso in onore di Alda Merini, indetto a Brescia. Nel 2019 riceve un premio speciale per una poesia in dialetto nel concorso El piò en vers. Fa parte de –Il Movimento dal sottosuolo- e conduce Il Libero Spazio Poetico presso il Caffè Letterario a Brescia.

Daniela Dante, (Brescia 1953) has been working for several years in the Theatre, holding roles as an actress and assistant director, bringing to the stage current political and social issues. She published In the Nel soffio del vento, 2012, Legàmi, 2016 and Il posto migliore, 2019). Present in several anthologies: Parole in fuga, Lebeg, Teorema del corpo, I colori dell’Anima. She is a finalist and honorary member of the Klubi Letrar Istog podguri in Kosovo (2017). In 2018 and 2019, respectively, she won the second and third prizes, in Istog, Kosovo, dedicated to Ibrahim Rugova. In the same year he became a member of the jury of the first Competition in honor of Alda Merini, held in Brescia. In 2019 she received a special prize for a poem in dialect in the competition El piò en vers. She is part of -The Movement from underground - and leads The Free Poetic Space at the Literary Café in Brescia.

Daniela Dante, (Brescia 1953) bën pjesë prej disa vitesh në Teatër, duke mbuluar role si aktore dhe asistente regjizore, duke sjellë në skenë tematika të aktualiteteve politike dhe shoqërore. Ka botuar  Nel soffio del vento, 2012, Legàmi, 2016 Il posto migliore 2019. Është e pranishme në antologji të ndryshme: Parole in fuga, Lebeg, Teorema del corpo, I colori dell’Anima . Është finaliste dhe anëtare nderi i Podguri Klubi Letrar Istog në Kosovë (2017). Në 2018 dhe 2019 fitoi çmimin e dytë dhe të tretë përkatësisht, në Istog në Kosovë, kushtuar Ibrahim Rugova. Në të njëjtin vit bëhet anëtare e jurisë së Konkursit të parë për nder të Alda Merini, që u mbajt në Brescia. Në vitin 2019 mori një çmim të veçantë për një poezi në dialekt në konkursin El piò en vers. Bën pjesë në - Il Movimento dal sottosuolo - dhe është konduktore në Il Libero Spazio Poetico pranë il Caffè Letterario në Brescia.

traduzioni in inglese di  Francesca Collini

traduzioni in albanese di Valbona Jakova

Stefania Battistella per la Giornata mondiale della Poesia

Foto: Dino Ignani

Anche la lingua di Stefania Battistella, altra poetessa giovane ospite della Giornata mondiale della poesia, non lascia spazio a equivoci con un chiaro attacco alla società del ‘benessere’ e alla stupidità del vivere quotidiano: un atto d’accusa preciso modulato da un ritmo, anche questo abbastanza raro nella poesia contemporanea. Ma è evidente la lettura e la passione dell’Autrice verso la scrittura femminile, quasi sempre relegata a eventi di facciata cui lei stessa, da qualche anno ha rifiutato. La poesia deve essere luogo sempre rivoluzionario e di mutamento della società, non mai una esibizione fine a se stessa. Una maturità anche questa che sicuramente darà in futuro ancora pregevoli frutti. Lo auguriamo a lei e alla poesia. (b.c.)

Edhe gjuha e Stefania Battistella, një poete tjetër e re e ftuar në Ditën Botërore të Poezisë, nuk lë vend për keqkuptime, por me një sulm të qartë ndaj shoqërisë së “ mirëqenies”dhe marrëzisë së jetës së përditshme ka të vetën: një aktakuzë precize të moduluar nga një ritëm, gjithashtu edhe kjo është mjaft e rrallë në poezinë bashkëkohore. Në të njejtën kohë është mjaft i dukshëm leximi dhe pasioni i Autores në lidhje me mënyrën e shkrimit të femrave, pothuajse gjithmonë e degdisur në ngjarje fasade të cilat ajo vetë ka disa vite që i ka refuzuar. Poezia duhet të jetë gjithnjë një vend revolucionar dhe ndryshues i shoqërisë, kurrë një ezibicion që shuhet. Një lloj pjekurie edhe kjo që sigurisht do të japë fryte të vlefshme në të ardhmen. Ja urojmë këtë asaj dhe poezisë.

Margherita

Come quel fiore si chiude la notte

alcune mie bandiere scompaiono

in mancanza di luce.

Questo sembra bastare

a far tremare la terra

e così, naturalmente,

provvede a corazzarsi

quando il buio e l’oscurità

schizzano sull’erba

come mercurio sul marmo

seminando rocce antimissile.

Come fiori che nascono fra muri

quelle bandiere di pietra

non sventolano, né proteggono.

Ridotte a unico bersaglio

di umane oscurità

margherite che ormai

restano chiuse

anche di giorno.

Margarita

Si kjo lule që mbyllet natën

zhduken disa nga flamujt e mij

në mungesë të dritës.

Duket sikur kjo mjafton

ta bëjë tokën të dridhet

e kështu, natyrisht,

parashikon të blindohet

kur errësira e terri

duke u spërkatur mbi bar

si zhiva mbi mermer

mbjellë shkëmbenj antipredhë.

Si lulet që lindin në mure

këto flamuj gurësh

nuk valëviten, as mbrojnë.

Të bërë shënjestër e vetme

e territ njerëzor

margarita që tashmë

mbeten të mbyllura

edhe ditën

Primo d’Aprile

Tutti quei professori

qui presenti o altrove

dovrebbero insegnare vita

non solo parole vuote

sempre presenti all’appello

tutti quei genitori

qui presenti o altrove

dovrebbero essere accorti

essere più grandi dei figli

non muti pali della luce

o fili scoperti con pistole ad acqua

tutti quegli amici

qui presenti o altrove

quelli che fanno concorrenza ai fantasmi

forse addirittura più banali

della stupidità che portano in giro

sorrisi vuoti e finti presenti solo altrove

tutti quegli idioti

qui presenti o altrove

che si contentano del divulgato

la verità è palese

ma come ciò che sta sotto gli occhi

anche lei è ben nascosta

rendendo saggio ogni stupido dotato di bocca

tutte quelle credenze

mie, tue, loro, degli altri

che attingono sempre allo stesso pozzo

si fanno la guerra

perché hanno faccia diversa

ma stesso culo

tutte quelle persone che si arrabbiano

senza sapere fare altro

costituiscono un gruppo di emarginati

che prima o poi scoppierà

sporcando di verità tutto ciò che sta intorno

spero solo, lo spero davvero

che questo o quel che vuol essere sia:

scoppi in fretta e imbratti chi è solo carta bianca

scarabocchiata di primo d’Aprile

Një Prilli

Të gjithë ata profesorë

të pranishëm këtu o diku

do të ishte mirë të mësonin jetë

jo vetëm fjalë boshe

gjithnjë të pranishme në apel

të gjithë ata prindër

të pranishëm këtu o diku

do të ishte mirë ta kuptonin

se janë më të mëdhenj se bijtë

jo shtylla drite të heshtura

apo fije të çveshura me pistoletë uji

të gjithë ata miq

të pranishëm këtu o diku

ata që i bëjnë konkurrencë fantazmave

ndoshta edhe më banalë

se sa marrëzia që mbartin

qeshje të shtira e boshe të pranishme vetëm diku

të gjithë ata idiotë

të pranishëm këtu o diku

të cilët kënaqen me shpërndarje

e vërteta është sheshit

por si çdo gjë që është para syve

edhe ajo fshihet mirë

duke kthyer në të ditur çdo të mangut që ka gojë

të gjitha ato besime

të mijat, të tuat, të atyre, të të tjerëve

që nxjerrin ujë nga i njejti pus

bëjnë luftë

sepse kanë fytyra të ndryshme

po të njejtën prapanicë

të gjithë ata njerëz që zemërohen

pa ditur të bëjnë gjë tjetër

përbëjnë një grup të lanësh

që herët a vonë do të shpërthejë

duke ndyer me të vërtetë çdo gjë përreth

shpresoj vetëm, e shpresoj me të vërtetë

që ky apo ajo që do të jetë le të jetë:

shpërthe shpejt e qelb atë që është vetëm fletë e bardhë

e zhgarravitur me një Prillin.

Signor Dio, signora Intelligenza

Io non sono una bomba

non sono un bambino ucciso,

non sono Hamas e non sono Israele

ma non sono neppure Sudan e Mali

Sirya e Libano

non sono neppure Hutu e né Tutsi

per non parlare di infibulazione

non sono neppure quello

non sono arti mutilati e neppure malattie

e neppure l'aspirina che basterebbe a guarirle

men che meno sono la concezione che la vieta

e quella che autorizza fame, mosche e pance gonfie.

Non sono l'Islam e non sono Cristianesimo

non sono le crociate e non sono gli egizi

non sono uno schiavo, non sono né strega né stregone

non sono un bunker

non sono un campo di concentramento

non sono una prigione e non sono un mortaio.

Non sono una pistola, un fucile o sasso scagliato

neppure l'acido sul viso.

Non sono neppure un missile in testa a un ospedale

non sono una ambulanza

che sfreccia solo quando parte e mai quando torna

non sono un capo di stato corrotto

né un partito estremista da un lato o dall'altro

neppure un cittadino che si riempie la bocca di parole

senza sapere da dove vengono

non sono né bianco né nero

non sono il Papa non sono Maometto

Non sono Buddha e ogni altro nome abbia avuto

questa concezione e il relativo movimento.

Non sono stupido e non sono, tuttavia, molto intelligente

ma so di certo che non sono una madre che piange

perché non più madre

non sono la pazzia dell'uomo

e soprattutto non sono tutte le sue concezioni.

So tutto quello che non sono

ma, escluso questo, non può restare altro

che quello che sono.

Come si fa a mettere tutto in pratica

caro Dio, cara Intelligenza?

Hyjnori Zot, zonja Inteligjencë

Unë nuk jam një bombë

nuk jam një fëmijë i vrarë,

nuk jam Hamasi e nuk jam Izraeli

gjithashtu nuk jam Sudani e Mali

Siria e Libani

nuk jam as Hutu e as Tutsi

për të mos folur për infibulacionin

as kjo nuk jam

nuk jam gjymtyra të prera e as sëmundje

e as aspirina që do të mjaftonte për t’i shëruar

gjithashtu s’jam as konceptimi që e ndalon

o ai që autorizon urinë, miza e barqe të fryrë.

Nuk jam Muslimanizmi e nuk jam Krishterimi

nuk jam kroçatat dhe nuk jam egjyptianët

nuk jam një skllav, nuk jam as shtrigë e as shtrigan

nuk jam njëbunker

nuk jam një kamp përqëndrimi

nuk jam një burg e nuk jam një murtajë.

Nuk jam një pistoletë, një pushkë o gur i gjuajtur

as acid mbi fytyrë.

Nuk jam aspak një raketë në kokë të një spitali

nuk jam një ambulancë

që shpejton vetëm kur niset dhe kurrë kur kthehet

nuk jam një kryetar shteti i korruptuar

as një parti ekstremiste nga njëra anë apo nga tjetra

dhe as një qytetar që mbush gojën me fjalë

pa e ditur se nga i vijnë

nuk jam as i bardhë e as i zi

nuk jam Papa nuk jam Muhameti

Nuk jam Buddha e çdo emër tjetër që ka pasur

ky konceptim e lëvizja që i përket.

Nuk jam i marrë e nuk jam, gjithashtu, shumë inteligjent

po di me siguri që nuk jam një nënë që qan

pasi nuk jam nënë

nuk jam çmenduria e njeriut

e mbi të gjitha nuk jam të gjitha konceptimet e tij.

Ei di të gjithë ato që nuk jam

por, duke përjashtuar ato, nuk mund të jetë tjetër

veçse ai e jam.

Por si i bëhet që të praktikohen të gjitha

i dashur Zot, e dashura Inteligjencë?

Stefania Battistella (1989, è nata in provincia di Treviso). Ha pubblicato Briciole di pensieri e di velluto, (2010), L’amore m’ha fatto fragile”, (2012), Primo giorno senza futuro (2014). Nel 2011 si trasferisce a Roma e nello stesso anno è ospite al Festival Internazionale Città di Sassari insieme a Jack Hirschman, Paul Polansky, Beppe Costa e altri. È presente nel numero di luglio 2012 nella rivista Reti di Dedalus. Nel dicembre 2012 vince il Premio Internazionale Città di Ostia per la Poesia. Presente in diverse antologie: Jackissimo, SignorNò!, Acqua privata? No, grazie, Hazara collaborative poems e nel catalogo del Festival Internazionale di Berlino del 2015. Nel 2012, 2013 e 2014 partecipa al tredicesimo “Nisan Festival”, che si svolge annualmente in Galilea, appuntamento in cui vengono invitati numerosi poeti da tutto il mondo. In diverse edizioni, l’ultima a Venezia (2014), prende parte al festival poetico internazionale “Palabra en el Mundo”. Come Presidente dell’associazione culturale Pellicano, dà vita insieme a Beppe Costa ad alcune collane di poesia e narrativa.

Stefania Battistella (1989, Lindi në provincën e Treviso). Ka publikuar Briciole di pensieri e di velluto, (2010), “L’amore m’ha fatto fragile”, (2012), Primo giorno senza futuro (2014). Në vitin 2011 u trasferua në Romë dhe në të njëjtin vit ishte e ftuar në Festivalin Ndërkombëtar Città di Sassari së bashku me Jack Hirschman, Paul Polansky, Beppe Costa etj. Është e pranishme në numrin e korrikut 2012 të revistës Reti di Dedalus. Në Dhjetor të 2012 fiton Çmimin Ndërkombëtar të Città di Ostia për Poezinë. E pranishme në antologji të ndryshme: Jackissimo, SignorNò!, Acqua privata? No, grazie, Hazara collaborative poems dhe në katalogun e Festivalit Ndërkombëtar të Berlinit 2015. Në vitin 2012, 2013 dhe 2014 merr pjesë në të trembëdhjetin "Nisan Festival", i cili zhvillohet çdo vit në Galile, një ngjarje në të cilën janë të ftuar poetë të shumtë nga e gjithë bota . Në disa edicione, më i fundit në Venecia (2014), merr pjesë në festivalin ndërkombëtar poetik "Palabra en el Mundo". Si Presidente e shoqatës kulturore Pellicano, ajo krijoi së bashku me Beppe Costa. disa colana me poezi dhe tregime.

traduzioni in albanese di Valbona Jakova

Ugo Magnanti Per la Giornata mondiale della Poesia 2021

Rimandata di un anno, causa virus, perdurando ancor oggi, abbiamo deciso di riunirci

in streaming dal 19 al 21 marzo 2021

Poesia originale e matura anche questa di Ugo Magnanti, ospite anch’esso della Giornata mondiale della poesia. Chiede a se stesso la forza di resistere al proprio scempio, al proprio dolore, intenso e fuori dal comune nei versi che solitamente siamo abituati a leggere. Nessuna pietà, sembra dirci, nessuna giustificazione può perdonare ciò che siamo, colore, religione, orso o corvo. Metafore di quell’uomo che si annida, senza confessarlo, in ciascuno di noi. Tutto condito da una buona dose di ironia. (b.c.)

Poezi origjinale dhe e pjekur gjithashtu edhe ajo e Ugo Magnanti, një tjetër i ftuar në Ditën Botërore të Poezisë. Kërkon në vetvete forcën që i duhet për t'i rezistuar mundimit, dhimbjes së tij, intensitetit të fortë dhe të jashtëzakonshëm në vargje që zakonisht jemi mësuar t'i lexojmë. Asnjë mëshirë, duket sikur na thotë, asnjë justifikim nuk mund të falë tek ne atë që jemi, ngjyrën, fenë, ariun apo gjelin. Metafora e atij njeriu që strehohet, pa u rrëfyer, në secilin prej nesh. Gjithçka e përzier me një dozë të mirë ironie.

Sono orfano

al convitto dei preti

e sono mezzo biondo

come la mia copia

ho il cranio ellittico

e sovente un ciuffo eretto

sono in un valico

quando gioco al campo

col busto all’indietro

e le braccia larghe

immerso

come un orologiaio

ma la mia copia

di me

non vuol manco la puzza

perché sono mezzo indegno

e mezzo cispadano

o di Gòngola

o di non saccio che strapiombi

allora mi deride

se mi incrocia per la strada

o al campo

mentre bagno fronte e polsi

già sudato

prima che cominci

l’insensata partitella.

I’m an orphan

at a priests boarding school

and half blond

like my copy

I’ve an elliptical skull

and often a erect tuft

I’m in a pass

when I play at the field

with the bust backwords

and arms wide

absorbed

like a watchmaker

but the copy

Me!

doesn’t want even the stink

because I’m half unworthy

and half yellowbelly

or I’m from Clackcurn

or not knowing where to fall

then she mocks

if she crosses me in the street

or in the field

while i dry my forehead and wrists

already sweaty

before i start

the senseless particle.

Jam jetim

në konviktin e priftërinjve

dhe jam gjysëm biond

si kopja ime

kam një kafkë eliptike

dhe shpesh me një tufë flokësh përpjetë

jam në një vendkalim

kur luaj në fushë

me bustin mbrapa

dhe krahët e hapura

i zhytur

si një orëndreqës

por kopja ime

për mua

nuk do tja dijë as për erën e keqe

sepse jam gjysëm i padenjë

e gjysëm cispadan

ose për hovin tim gazmor

ose për hovin buzë greminës

atëherë më përqesh

kur më takon në rrugë

ose në fushë

ndërsa lag ballin dhe kyçet

tashmë të djersitur

para se të fillojë

ndeshja e vogël e pakuptimtë.

Tengo perlopiù

l’epidermide del corvo

forse più ombrosa

o forse meno ombrosa

ma pure declino dall’est

e approdo qui con l’Albania

e sono cereo e dorato

così

sia io pallido o negro

islamita o cristiano

compare per delinquere

oppure onesto

così

io proferisca con bontà

e scatarri sul mattone

o sull’asfalto.

Got more or less

the epidermis of crows

perhaps more shady

or perphas less shady

but also decline of east

and land here in with albania

i’m waxy and golden

so

been pale or black

islamic or cristian

appears to commit a crime

or honest

so

i utter with kindness

and unleash on the brick

or on the asphalt.

Mbaj të rëndësishëme

më tepër epidermën e korvit

edhe pse ngjan çehrengysur

mbase jo dhe aq i zymtë por

me prirje ngjasore nga lindja

i njejtë ulem me Shqipërinë

dhe jam i zverdhur dhe i artë

kështu

qofsha i zbehtë apo i zi

musliman apo i krishterë

kumbar që shkel ligjin

apo mjaft i ndershëm

kështu

unë preferoj me mirësi

të pështyj mbi tullë

ose në asfalt.

Se il carico è pregiato

e da sotto i botri della strada

quando il camion rallenta

attira i ladri

allora sul rimorchio

io ci metto un maschio

che badi a dar botte

con un sasso

sulle mani incallite

di chi va per montare

ma invece resta a terra

a chiagnere con afflizione

mentre i fanali svaniscono

e il fragore

nella notte.

If the laod is prayed

and under the barreles of the street

when the truck slows down

attracts thieves

then on the trailer

i’ll but a man

that will teach them a lesson

with a stone

between his calloused hands

for those who go to amsemble

but instead remains on the ground

sobbing with affliction

while the headlights fade away

with the truck in the night.

Nëse ngarkesa është me vlerë

dhe nga poshtë hendeqet e rrugës

kur kamioni ngadalëson

tërheq hajdutë

atëhere në rimorkio

unë vendos një djalë

që të jetë gati të qëllojë

me një gur

në duart gjithë kallo

të atij që do kërkojë të ngjitet

por përkundrazi mbetet në tokë

duke qarë me pikëllim

ndërsa fenerët zhduken

bashkë me rrapëllimën

në natë.

Ugo Magnanti ha pubblicato diverse opere di poesia, tra le quali, più recentemente, Il nome che ti manca, (peQuod), con due note di Carlo Bordini e Rino Caputo, 2019; il poemetto in ‘stanze’ L’edificio fermo, con prefazione di Antonio Veneziani e una nota di Cristina Annino, FusibiliaLibri, 2015; e la plaquette Ciclocentauri, con tavole di Gian Ruggero Manzoni, (FusibiliaLibri, 2017). Fra le curatele Quanto non sta nel fiato, tutte le poesie della poetessa serba Duška Vrhovac, prefazione di Ennio Cavalli, (FusibiliaLibri, 2015); Sogni di terre lontane, di Gabriele D’Annunzio, prefazione di Pietro Gibellini, Scoprirenettuno, 2010. Fra le tante presenze a manifestazioni di poesia, nel 2012 ha partecipato al 49° “Festival internazionale degli scrittori di Belgrado”. Ha ideato e diretto numerosi eventi letterari e ‘azioni poetiche’ in varie città italiane, con centinaia di presentazioni, incontri, rassegne, letture. Nel 2010 ha ideato e diretto “Nettuno Fiera di Poesia”: poeti, libri di poesia, piccoli editori nel Lazio. Insegna materie letterarie in un istituto superiore.

Ugo Magnanti has several works of poetry, among which, recently, Il nome che ti manca, (peQuod), with two notes by Carlo Bordin and Rino Caputo, 2019; the poem in ‘rooms’ L’edificio fermo, with a foreword by Antonio Veneziani and a note by Cristina Annino, FusibiliaLibri, 2015; and the plaquette Ciclocentauri, with Gian boards Ruggero Manzoni, (FusibiliaLibri, 2017). Among the curates Quanto non sta nel fiato, all the poems of the Serbian poet Duàka Vrhovac, preface of Ennio Cavalli (FusibiliaLibri, 2015); Sogni di terre lontane, by Gabriele D’Annunzio, foreword by Pietro Gibellini, Scoprirenettuno, 2010. Among the many appearances apart from the remained of poetry, in 2012 he participated in the 49th. He has the idea of directing and numerous literary events and ‘poetic actions’

in various Italian cities, with hundreds of presenting, meetings, exhibitions,. In 2010 he conceived and directed “Nettuno Poetry Fair”: poets, poetry books, small publishers in Lazio. He teaches

materials in high school.

Ugo Magnanti ka botuar disa vepra me poezi, duke përfshirë, së fundmi, Il nome che ti manca, (peQuod), me dy shënime nga Carlo Bordini dhe Rino Caputo, 2019; poemën L’edificio fermo , me një parathënie të Antonio Veneziani dhe një shënim të Cristina Annino, FusibiliaLibri, 2015; dhe la plaquette Ciclocentauri, me pllaka të Gian Ruggero Manzoni, (FusibiliaLibri, 2017). Është kurator i Quanto non sta nel fiato, pra i të gjitha poezive të poetes sërbe Duška Vrhovac, me parathënie të Ennio Cavalli, (FusibiliaLibri, 2015); Sogni di terre lontane, të Gabriele D’Annunzio, parathënie nga Pietro Gibellini, Scoprirenettuno, 2010. Ndër pranitë e shumta në manifestimet e poezisë, në vitin 2012 ka morë pjesë në 49-ën "Festivalin Ndërkombëtar të Shkrimtarëve në Beograd". Ka ideuar dhe drejtuar shumë ngjarje letrare dhe 'veprimtari poetike' në qytete të ndryshme italiane, me qindra prezantime, takime, recensione, lexime. Në vitin 2010 krijoi dhe drejtoi "Nettuno Fiera di Poesia ": poetë, libra me poezi, botues të vegjël në Lazio. Mëson lëndë letrare në një intsitut të shkollës të mesme të lartë.

                              

traduzioni in inglese di  Stefania Alessi

traduzioni in albanese di Valbona Jakova

Patrizia Nizzo Per la Giornata mondiale della Poesia 2021

Rimandata di un anno, causa virus, perdurando ancor oggi, abbiamo deciso di riunirci

in streaming dal 19 al 21 marzo 2021

Versi dolenti dell’altra ospite della Giornata mondiale della poesia, quelli di Patrizia Nizzo. Come ripercorrere una vita vissuta alla ricerca e spiegazione di quell’amore universale che sebbene appaia, pur velocemente scompare. D’altro canto questo conferma la qualità sia dei versi che della vita reale degli ospiti di questa ‘invisibile Giornata della Poesia, incontro mai avvenuto a causa del virus. La grande qualità umana e poetica degli ospiti che la poesia della Nizzo non smentisce. Leggendo siamo certi di trovarvi semi dei nostri desideri e sconfitte, dei sogni e delle necessità e, soprattutto, di quella natura umana cui auspichiamo (b.c.)

Sore verses of the other guest of the World Poetry Day, those of Patrizia Nizzo. How to retrace a life lived in search and explanation of that universal love that although it appears, even though it quickly disappears. On the other hand, this confirms the quality of both the verses and the real life of the guests of this 'invisible Poetry Day, a meeting that never happened because of the virus. The great human and poetic quality of the guests that Nizzo's poetry does not deny. Reading we are sure that we find seeds of our desires and defeats, of dreams and needs and, above all, of that human nature to which we

Vargje të dhimbshme të një të ftuare tjetër të Ditës Botërore të Poezisë, ato të Patrizia Nizzo. Si të përshkosh një jetë të përjetuar në kërkim dhe shpjegim të asaj dashurie universale që edhe pse shfaqet, megjithatë zhduket shpejt. Nga ana tjetër, kjo konfirmon qoftë cilësinë e vargjeve qoftë jetën reale të mysafirëve të kësaj 'Dite të padukshme të Poezisë, një takim që nuk u bë i mundur të realizohet për shkak të virusit. Cilësia e madhe njerëzore dhe poetike e të ftuarve që poezia e Nizzo-s nuk e pëgënjeshtron. Duke lexuar jemi të sigurt se do të gjejmë farat e dëshirave dhe humbjeve tona, të ëndërrave dhe të nevojave por, mbi të gjitha, të asaj lindjeje njerëzore të cilën e me të vërtetë e urojmë.

L’urlo

Immobile sul precario asse

della mia ragione,

concedo alla fuga

la menzogna di un sogno.

Livida si abbatte stremata

la mano avvinghiata

alla sporgenza.

Nera fuliggine

danza sulla pietra

intrisa di sangue

dove annega l’urlo

dei nostri figli

The cry

Montionless

on the precarious axis

of my mind

grants to flight

the lie of a dream.

The hand clung

to the protusion

falls exhausted.

Dark soot

dances on the stone

drenched with blood

where drowns

the cry of our sons.

Ulërima

E palëvizur mbi boshtin e pasigurt

të arsyes sime,

i lejoj ikjen

gënjeshtrës së një ëndrre.

Mavi shembet e rraskapitur

dora që shtrëngon fort

cepin mbështetës.

E zezë pis

kërcen mbi gurë

mbuluar me gjak

ku mbytet ulërima

e fëmijëve tanë

Piccolo mondo

Un punto nell’universo

in cui tutto è inscindibile.

Per noi piccoli ospiti,

che il breve tempo

di una carezza

non diventi un pugno.

Noi, fiori diversi

di un grande giardino

nutriti dalla stessa terra.

Che i nostri colori

inebrino le api,

arricchiscano il sapore.

Ognuno ha qualcosa da offrire

e l’acqua è per tutti.

Small world

A point in the universe

where everything is unbreakable.

For us the short time of a caress

wouldn’t have to become a punch.

We are different flowers

of a big garden

feeded by the same earth.

Elate our colours the bees,

enriching the beauty.

Everyone has something to give

like gift of life.

Botë e vogël

Një pikë në univers

në të cilën gjithçka është e pandashme.

Për ne mysafirë të vegjël,

që koha e shkurtër

e një përkëdheljeje

mos të bëhet një grusht.

Ne, lule të ndryshme

të një kopshti të madh

të ushqyer nga e njëjta tokë.

Që ngjyrat tona

të dehin bletët,

të pasurojnë aromën.

Secili ka diçka për të ofruar

dhe uji është për të gjithë..

Fratello

Dimmi che quello sparo non era il mio,

dimmi che non doveva smembrare la mia carne.

Dimmi che sei mio fratello mentre batti i piedi,

io i piedi non li ho più!

Li ho perduti per quello sparo non mio

Che serve a farti ottenere ciò che vuoi battendo i piedi… fratello.

Mille e mille lacerati da uno sparo

sono tuoi fratelli muti,

mentre pensi allarmato al tuo colpo di tosse.

Il mio sangue è denso liquido nero

e lo sparo ne riempie i tuoi barili… fratello.

Dimmi pure che hai sbagliato il bersaglio,

lo so che questo non è importante

se il tuo potere fa tacere le coscienze.

Chiudi gli occhi fratello,

non devi essere scioccato dal mio corpo straziato.

Infondo non sono figlio del tuo stesso Dio… fratello!

Brother

Tell me that shot wasn’t mine,

tell me it didn’t have to destroy my body.

Tell me you are my brother

while you are stamping feet,

I lost my feet hit by that shut.

You can’t obtain what you want

stamping your feet… brother.

Many brothers have been killed,

Now their voices belong to silence.

while you seems worried about your cough.

My blood is black fluid

and fills your barrels… brother.

Tell me you have missed target,

I know it isn’t important

if your power silences consciences.

Close your eyes brother,

You don’t have to be shocked

by my body too mangled.

I’ m not your God’ son… brother!

Vëlla

Më thuaj që ajo e shtënë  nuk ishte e imja,

më thuaj që nuk duhej ta kishte copëtuar mishin tim.

Më thuaj që je vëllai im ndërsa përplas këmbët,

unë këmbët nuk i kam më!

I humba për atë të shtënë që nuk ishte e imja.

Çfarë të duhet për të pasur atë që do duke përplasur  këmbët ... vëlla.

Një mijë e një mijë të shqyer nga një e shtënë

janë vëllezërit e tu të heshtur,

ndërsa mendon i alarmuar për të kolliturën tënde.

Gjaku im është i lëngët i zi i trashë

dhe gjuajtja mbush fuçitë e tua ... vëlla.

Më thuaj të paktën që ke gabuar shënjestër,

e di që kjo nuk është e rëndësishme

nëse fuqia jote do të bëntë të heshtin ndërgjegjiet.

Mbylli sytë vëlla,

nuk ke pse të shokohesh nga trupi im i shqyer.

Në fund të fundit unë nuk jam biri i Zotit tënd ... vëlla!

Patrizia Nizzo (Todi 1954) Ha pubblicato cinque raccolte di poesie: Come foglie, premiato al concorso Leandro Polverini, Al di là dei rovi, premiato al concorso internazionale Mons Aureus: Il menestrello dei semplici, premiato al concorso internazionale Il Convivio: La mia casa non ha porte, Dalla nuvola non scendo e un racconto: Dov’era Dio?, premiato con menzione di merito, Il Convivio.

Prima classificata nel Concorso di Poesia “Forme d’Arte”: Premio Alda Merini “Accademia Dei Bronzi”: Prima classificata al Concorso “Odetamò- RomArchè. Ha ottenuto riconoscimenti di merito in concorsi con singole poesie, è presente in numerose Antologie tra le quali: Il viaggio, la memoria, il tempo, LiberAzione poEtica; Haiku tra meridiani e paralleli. Ha collaborato con riviste letterarie come: EscaMontage, deComporre, Parole in fuga, Il Convivio, Le muse. È una delle voci del movimento “Saffo e le altre”.

Patrizia Nizzo (Todi 1954) Ka botuar pesë përmbledhje poezish: Come foglie,  çmim  i  akorduar në konkursin Leandro Polverini,  Al di là dei rovi,  çmim në konkursin ndërkombëtar Mons Aureus:  Il menestrello dei semplici, çmim i fituar në konkursin ndërkombëtar Il Convivio: La mia casa non ha porte, Dalla nuvola non scendo dhe një tregim: Dov’era Dio  ?, e shpërblyer me një certifikatë  merite, Il Convivio. Klasifikuar me çmimin e parë në Konkursin e Poezisë "Forme d’ Arte": Çmimi Alda Merini "Accademia Dei Bronzi": E para e klasifikuar në Konkursin “ Odetamò-RomArchè. Ka marrë dëshmi mirënjohje për meritë në garat me një poezi, është e pranishëme në Antologji të shumta midis të cilave: Il viaggio, la memoria, il tempo, LiberAzione poEtica; Haiku tra meridiani e paralleli.  Ka bashkëpunuar me revista letrare si: EscaMontage, deComporre, Parole in fuga, Il Convivio, Le muse. Është një nga zërat e lëvizjes "Saffo dhe të tjerat".

traduzioni in inglese di Lorella Crivellaro

traduzioni in albanese di Valbona Jakova